Mijn lichaam bewonen

Ik ben nu al een paar jaar aan het ‘wakker worden’ en stapje bij beetje wordt ik bewuster van wie ik ben en hoe ik geworden ben wie en wat ik ben. Veel heeft te maken met je jeugd en wat je daar geleerd hebt te doen. Andere zaken gaan voorbij dit leven en zo draag je energie van je familielijn met je mee. 

De laatste tijd loop ik tegen mijn hart aan en vooral het niet voelen daarin. Naar anderen sta ik wel redelijk open in het meevoelen maar mijn eigen emoties komen niet echt binnen. Die heb ik in mijn jeugd compleet geblokked omdat dat toen nodig was om te overleven. Ik weet nog wel dat ik als kind/puber echt intense steken pijn in mijn hart voelde maar kon het destijds niet vertalen naar mijn emoties. Is dit hoe een hartaanval voelt dacht ik wel eens? Maar dat was het dus niet. Het was de lijfelijke uiting van mijn emoties.

Waarom ging ik zo op slot? Wat was er in mijn jeugd niet veilig dat ik geen emoties aankon? Ik denk dat het met mijn ouders te maken heeft die op het emotionele vlak niet thuis waren. Zo heb ik al 42 jaar geen traan gelaten. Soms is het veilig om mijn uitbundige zelf te zijn maar meestal heb ik een masker op van hoe het hoort en doe maar ‘normaal’. Hoe heel je een trauma op je hart dat zo diep zit? Dat is wat mijn leven behelst en er zijn er vast veel meer als ik. 

Kan ik weer mijn lichaam belichamen? Kan ik gewoon in mijn lijf wonen en alle emoties en gevoelens toelaten en er bij blijven? Kan ik zijn wie ik ben? Dat is het pad dat ik loop en nu onderzoek. Al jaren ben ik bezig met massage, lees ik veel zelfhulp boeken en doe allerlei verbindende workshops om weer contact te maken met de geblokkeerde stukken in mij. Kan ik het er weer laten zijn? Wat maakte dat het er niet mocht zijn? Iedereen maakt zijn eigen reis op aarde en mag voor zichzelf uitvinden wie hij/zij is en dat volledig accepteren en laten zien aan de wereld. Ieders pad en oplossing om daar te komen is anders. 

Archetype voor hart is ook wel de Koning.

Kun jij zien waar je vandaan komt en kijken hoe je jezelf kan healen? Hoe mooi zou het zijn als volgende generaties een stuk minder te healen zouden hebben dan wij? Dan wordt deze wereld een stuk mooier. In basis zijn we liefde en gaan we ook liefdevol met elkaar om. Je bent van niemand en je mag met iedereen verbinden. De mate van verbinding met elk persoon bepaal je zelf. Mag je je liefde gewoon laten stromen naar anderen en kan je dat van anderen terugontvangen? En hoe ziet dat eruit? Kunnen we claims achter ons laten en geen jalousie of hoort dat bij de menselijke ervaring? 

Hoe vrij van geest kan iemand zijn? Sommige patronen kom je pas tegen als je iemand dichtbij laat komen en daarin zijn ook weer allerlei lagen. Het leven gaat over alle laagjes afschillen tot je je authentieke zelf weer vind. Dan heb je niets meer te bewijzen en kan je gewoon ‘zijn’. Dus speel met het leven, doe je ding wat jij nodig hebt, analyseer en stuur bij. Dit alles in liefde voor jezelf.