Niemand is in wezen lelijk.

Dit is weer een blog geschreven door twee mensen los van elkaar, de tweede is dit keer van Leonie Wouters en je vind haar webpagina hier. Ze is een woordenbrij ontrafelaar zoals ze zelf zegt.

Mensen zijn bijzondere schepsels en als levend wezen zijn we zeer ontvankelijk voor energieën uit onze omgeving. Als vader van twee kinderen kijk ik best veel naar kinderen van alle leeftijden. Je komt ze nu eenmaal overal tegen. Ook neem ik mee hoe ik over mezelf dacht vroeger maar laten we bij energie beginnen. 

Masaru Emoto

Deze Japanse professor onderzocht het gedrag van water moleculen onder invloed van energie en wat blijkt? Als je fijne energie op water afstuurt krijgt je de mooiste patronen te zien en als je negatieve lelijke energie op water afstuurt dan worden de moleculen lelijk. Zie voorbeeld foto’s. 

Coaching Zwolle
Coaching Zwolle

Ook vervuiling is hierop van invloed. Kom water veel in aanraking met troep dan word een molecuul ook niet mooier. 

De mens en water

Als baby in de buik van je moeder ben je nog redelijk afgeschermd van energieën van buitenaf. Ook gaat iedereen vaak lief met zwangere vrouwen om wat de positieve vibes alleen maar versterkt. Het leven is fijn zo gezegd. Dan wordt je geboren en als kleine baby krijg je ook een bad van liefde over je heen(normaal gesproken). Geen reden om te gaan denken dat je niet oké bent. Dit gaat door tot een jaar of 1-2, je wordt als baby/peuter steeds mobieler en daarmee krijg je ook steeds vaker een ‘niet doen’ of ‘stop’ te verwerken. Daar zit vaak nog een heel liefdevolle toon in de correctie maar gecorrigeerd word je. Je doet iets niet goed. 

Als kleuter ben je nog veel sneller en wordt je ook mondiger en je zal vaak gecorrigeerd worden in je doen en laten. Als er dan geen onderscheid wordt gemaakt in de actie die je fout doet en jouw ‘zijn’ als mens dan kan het zijn dat je gaat geloven dat je niet oké bent. En daar begint de transformatie dan. Met heel kleine stapjes kan het zijn dat je de negativiteit in je systeem laat komen. 

Aangezien we als mens voor 70% uit water bestaan heeft dat invloed op ons uiterlijk. Ook op ons innerlijk wat weer kan zorgen voor allerlei ziektes maar daar ga ik nu niet dieper op in. 

Kijk naar de foto van de moleculen en leg ze over je eigen gedachten mbt jezelf. Ben je er van overtuigd dat je een lelijke huid hebt dan zal dat zorgen dat het er niet beter op wordt. Vind je je gezicht lelijk? De moleculen volgen je gedachten wel. 

Dit alles gecombineerd met de energie die je uitstraalt maakt hoe anderen en hoe je jezelf ziet. Veel kinderen zijn nog prachtig tot een jaar of 12 en gaan dan naar het voortgezet onderwijs. Daar krijgen ze een minder veilige omgeving op zich af en er moet ineens van alles. We moeten voldoen aan allerlei eisen, we moeten presteren en als je iets niet doet zoals men van je verwacht? Ja, daar komt weer een negatieve gedachte mbt jezelf tevoorschijn. Dat heeft effect op ons uiterlijk. 

Mensen die alles perfect denken te moeten doen hebben hier veel meer last van dan de mensen die weten dat ze fouten mogen maken. Moeten maken eigenlijk want fouten maken hoort bij het leerproces van de mens. Kijk nog maar eens om je heen vandaag en dan vooral naar hoe mensen eruit zien en hoe ze over zichzelf denken. 

Vind je jezelf lelijk? Ga dan weer positief en heel vergevend over jezelf denken en je zal zien dat je lijf dit gevoel volgt. Je gaat meer stralen en heel je wezen veranderd mee. En geef wat meer aandacht wat voor voeding jij je lichaam gunt. Ik ga niet zeggen wat goed of fout eten is, dat mag je zelf bepalen en voelen. 

Fijne dag💞

Deel 2 van Leonie:

Iedereen is mooi!

Is het je weleens opgevallen? Zodra je iemand beter leert kennen, dat je dan juist de mooie dingen gaat zien? Een glimlach, een twinkeling in iemands ogen, hoe adrem iemand kan zijn, rake woorden kan zeggen, de fijne stilte die iemand kan maken, de geur die voorbij komt vliegen, iemand die iets moois kan maken met zijn of haar handen, samen een ervaring delen? 

Bewondering en dankbaarheid voor een ander persoon maakt, voor mij in ieder geval, dat er een glanzend laagje over die persoon heen komt. Alsof je met een roze bril, lichtelijk verliefd, iemand kan zien. Wauw, wat een mooiert!

Nog leuker wordt het als die persoon ook de schaduwkanten met je durft te delen. Kwetsbaar, of liever: raakbaar, open en in verbinding. Juist de donkere kanten, waar iemand niet zo trots op is, maakt een persoon heel. Niemand is alleen maar ‘leuk’, ‘grappig’, ‘altijd vrolijk’. Het leven heeft de donkere kanten ook. En juist die donkere randjes maakt iemand mooi. 

In mijn eigen proces, waarbij ik nog steeds de valkuil beleef om me net iets mooier, spontaner en enthousiaster voor te doen dan ik daadwerkelijk ben, ontstaat juist de verbinding en de intimiteit als het over de donkere randjes mag gaan. De angst die er is, het verdriet dat speelt, de drempels van het leven, het omgaan met de dood, de depressies. Daar zit juist de verbinding, daar zit juist het mooie. Het vertellen waar je tegenaan loopt, de stappen die je zet en de groei kunnen delen, daar zit voor mij de magie, de energie, mijn enthousiasme.

Mijn zwarte gat, een aantal jaren geleden, begon op het moment dat ik me afsloot voor liefde. Ik kon het niet meer voelen. Het was donker, eenzaam, heel eng en verdrietig. Alles was zwart, niks was meer leuk, niemand wilde ik in mijn omgeving hebben. Ik voelde me bedreigd door alles en iedereen. En ik realiseerde me: dit kan anders, dit hoeft niet zo te zijn, ik mag kiezen voor liefde, ik mag liefde toelaten in mijn leven. Voor mezelf, voor anderen, voor mijn omgeving. Ik mag de mooie dingen zien en ervan genieten. Mezelf open stellen voor verbinding, iets waar ik me een aantal jaren geleden volledig voor afsloot, heeft me al zoveel mooie momenten gebracht! Zoveel mooie mensen leren kennen! Het mooie in mezelf en van mezelf weer mogen ontdekken.

Vanaf het moment dat ik in mijn zwarte gat plofte en besloot om voor het leven te gaan is mijn zoektocht begonnen. Zoeken naar het mooie in mezelf en dat vervolgens ook weer herkennen in de mensen om me heen. De zoektocht naar wat ik leuk, fijn, lekker en belangrijk vind in mijn leven. En gek genoeg: automatisch trek ik de mensen naar me toe die er net zo instaan als ik. Het hield ook in dat ik afscheid nam van mensen die daar niet zo goed meer bijpaste. 

Mijn leven is totaal veranderd. Van donker, zwart, eenzaam en liefdeloos, naar een geweldig netwerk, licht, sprankelend, enthousiast, mijn eigen pad lopen, nieuwe uitdagingen aangaan en mijn feestjes vieren. En ja, ook ik heb nog steeds donkere dagen, maar inmiddels met een gouden randje. Omdat ik weet dat ikzelf in wezen mooi ben, en daardoor dit ook kan zien en toelaten bij de mensen om me heen. 

Niemand is in wezen lelijk…durf jij te zien hoe mooi je echt bent?

Opstelling over vrouwen en hun pijn

Ook deze is geschreven door twee bloggers. Ik en Marcel Draaier. De tweede is van Marcel. Kijk ook gerust eens op zijn website.

Gister gefigureerd in een familieopstelling waarbij een man aangaf in het contact met vrouwen af en toe heftig verdriet te voelen. Hij kon niet echt achterhalen waar het vandaan kwam maar wilde eindelijk wel eens weten waar dit vandaan kwam. Hij droeg het namelijk al zijn hele leven met zich mee. Als onze voorouders iets niet aankijken of onderdrukken gaat die energie toch in het familiesysteem zitten. 1 van de kinderen krijgt die energie dan te verwerken en dat blijft doorgaan tot er iemand dapper genoeg is om het uit te zoeken en het te gaan doorvoelen en er woorden aan gaat geven. 

Zo ook gisteravond. Na wat omzwervingen van verschillende personen kwam het hoge woord eruit. Het was van een grootmoeder die iets met der mantel der liefde’ bedekte wat gezien wilde worden. Er zijn in vroegere tijden( inquisitie) veel vrouwen vermoord, verminkt en verkracht en deze grootmoeder nam slachtoffers onder haar hoede en hielp ze te herstellen van hun wonden. Wat ze niet kon was er openlijk over spreken. Zo moest elk slachtoffer heimelijk via een achterdeur haar huis verlaten. Daar waar ze wist dat ze er over moest praten sloeg ze dicht. Ze durfde het niet aan het daglicht te brengen uit vrees voor haar eigen leven. Het verdriet van al de vrouwen die zoveel pijn aangedaan is door mannen. En het was terecht dat ze dit in die tijd niet uitte want dat had ze waarschijnlijk met haar leven moeten bekopen dan. 

coaching Zwolle

Wel bijzonder dat een kleinzoon het op mocht stellen maar in het kader van wat er nu gebeuren mag klopt het. Zo gaan we een nieuwe tijd in waarin er steeds meer mannen opstaan en voelen dat ze vrouwen mogen helpen te healen van de misdragingen die andere mannen hun aangedaan hebben. Deze vrouwen hebben een veilige bedding nodig en het beeld dat nu in de wereld heerst is dat mannen dit niet kunnen. Maar het kan dus wel! Het zijn gevoelige mannen (met vaak zelf een dochter) die dit aan kunnen. Mannen die blijven staan daar waar vrouwen hun veilige bedding nodig hebben. Mannen die klaar zijn met het patriarchaat waar mannen alles bepalen in de wereld en waarin vrouwen gebruikt mochten worden.  Er is zoveel onderdrukt bij en door vrouwen, zoveel onrecht gepleegd dat het nog steeds naijlt eeuwen later. Het is tijd dat er balans komt, dat we zien dat man en vrouw elkaar aanvullen, elkaar compleet maken daar waar we dachten dat we op onszelf al compleet waren. Er mag balans komen tussen mens en aarde en wat daarvoor nodig is is balans tussen man en vrouw. 

Er is wel genoeg onrecht geweest, genoeg gestreden. Mannen willen ook veilig zijn net als vrouwen maar mannen moesten altijd opboksen tegen andere mannen. Het mag klaar zijn met strijden & presteren. Dat is niet wat we nodig hebben. We hebben balans en harmonie nodig en een wereld waar onze kinderen veilig kunnen opgroeien. En ja het duister is nog volop actief, er gebeurt veel dat het daglicht niet kan verdragen. Maar het duister en het licht zijn twee polen van 1 systeem die niet zonder elkaar kunnen bestaan. 

Ik hoop dat mijn kids kunnen opgroeien in een wereld waarin het veilig is om jezelf te zijn. Een wereld waarin niets onderdrukt hoeft te worden en liefde volop kan stromen. Want wat de mens in basis is is plezier. Ieder mens wil spelen, zingen, dansen en als volwassene heerlijk vrijen met een partner. Ik geloof erin dat dat kan. Een wereld waarin mannen weer veilig en betrouwbaar blijken. Een wereld die openstaat voor mannen die vrouwen helpen te healen. 

Aho

Versie 2

Daar zat ik dan. Midden in mijn eigen opstelling. Een opstelling om inzicht te krijgen in het onverklaarbare, maar oh zo grote verdriet, dat al een tijdje af en toe in mij naar boven kwam. De keren dat dit verdriet in mij getriggerd werd, uitte dat zich in intens huilen. Omdat er een woord werd uitgesproken, of een gevoel werd omschreven, of er iets gebeurde… Onwillekeurig. Telkens weer vroeg ik me af waarom ik dit voelde, en waar het vandaan kwam. Tot deze avond, waarin ik de kans kreeg het op te stellen om er inzicht in te krijgen.

Ik zat op de stoel die het verdriet representeerde. Ik zat niet in het verdriet, maar er op. Wat ik voelde, bleek niet van mij te zijn. Wat gezien wilde worden, was het collectieve verdriet van vrouwen die slachtoffer zijn of waren geweest van misbruik. In welke vorm dan ook.
Wat me vooral raakte was de intensiteit ervan, hoe omvangrijk het voelde.

Coaching vrouwen Zwolle

In de opstelling zag ik, hoe moeilijk slachtoffers het hebben om naar buiten te komen. Om de schaamte voorbij te gaan. Om daarna opgeslagen pijn, woede en verdriet toe te kunnen laten. Om zo langzaam maar zeker kleine stapjes te maken in een proces van heling. Om zo te voorkomen dat slachtoffers geen daders worden. Een ontzettend beangstigend proces, wat de meesten niet alleen kunnen. Omdat er zo ongelofelijk veel emoties en gevoelens bij komen kijken.

In de opstelling verscheen ook een andere kant. De zwijgende vrouwen. Deze vrouwen wisten van het bestaan van het misbruik af. Of ze hadden het gezien of gehoord, direct of indirect. Of ze wisten het vanuit hun essentie, hun vrouwelijke weten. Maar uit angst durfden deze vrouwen niet te spreken of in opstand te komen. Tegelijkertijd probeerden deze vrouwen er zo goed mogelijk te zijn voor hun ‘zusters’. Naast angst, voelde ik ook liefde en medeleven van deze vrouwen.

Ik zag wat beide representanten nodig hadden. Ruimte, waarin vertrouwen en veiligheid gewaarborgd was. Waarin ze gezien werden en zonder oordeel en angst hun verhaal konden doen. Ruimte waarin er toestemming gegeven kon worden aan hen die dit konden bieden, om ze bij te staan. Om er voor ze te zijn in momenten dat ze het even niet meer alleen konden.

Toen deze ruimte ontstond, kwamen beide representanten zelf in beweging. Ze stapten in deze ruimte. Aarzelend, nog met enige spanning. Maar toch kwamen ze in beweging. Omdat ze gezien en gehoord wilden worden. Ze wilden zich uiten, hun littekens laten zien. Op die manier kon de pijn en woede en het verdriet omgezet worden in rust en ruimte. Ruimte voor liefde en zachtheid. Er volgden diepe zuchten van opluchting. Er was meer ruimte om te ademen.

Ik voelde opnieuw de omvang van dit trauma en besefte me dat elke handreiking naar deze vrouwen (en ook mannen) een druppel op een gloeiende plaat is. En door de hele opstelling heen en ook nu weer, voel ik hoe precaire het onderwerp is. Hoe kwetsbaar deze mensen zich voelen. Maar dit mag ons er niet van weerhouden om hierin iets te willen betekenen. Als iemand hierin om hulp vraagt. Om dan die ruimte te zijn.

Want angst sluit af, maar liefde opent.

Angst voor intimiteit

Mijn versie:

Onderaan deze komt de versie van een vriendin. Het leek me wel een leuke idee om de verschillende visies onder elkaar te delen.

Iedereen groeit op in een gezin en vormt zijn eigen comfort zone. Wat bekend is gaat makkelijk en wat onbekend is kan heel eng zijn. Wat daarin ook van belang is is je grens kunnen aangeven en weten dat je grens gerespecteerd wordt. In mijn ontdekkingstocht in de wereld van intimiteit en seksualiteit kom ik soms mensen tegen die al verder zijn. Als het bij een gesprek blijft is het interessante materie en gebeurt er nog niet zoveel met me. Het kan zijn dat ik van binnen wat onrustig wordt maar ik hoef in het fysieke nog niets. 

Wat echter vaak gebeurt als je dingen bespreekt is dat het zich in het de echte wereld gaat manifesteren. Dan komt het ineens dichtbij en kan er angst ontstaan. Kan ik dit aan? Vind ik dit wel echt leuk? Wordt het pijnlijk? Er kunnen allerlei vragen ontstaan waarop je het antwoord zelf nog niet ervaren hebt. Eigenlijk wil je het wel ontdekken want het is heel opwindend om spannende nieuwe dingen te doen. Aan de andere kant is het ook eng en kan angst je tegenhouden om het ook idd te gaan doen. 

Wat je dan nodige hebt is een veilige liefdevolle omgeving met begrip voor jouw positie. Een omgeving met mensen die snappen wat er speelt en die je helpen met op een veilige manier uit je comfort zone te stappen. Een omgeving waarin je stapjes mag zetten, voelen en dan kijken of je het fijn vindt of dat je over je grens ging en weer een stap terug wilt doen. Dit is hoe mensen groeien en leren. 

angst trauma heling intimiteit coaching zwolle

Intimiteit en seks kan echter een stuk spannender zijn dan leren voetballen of wat voor normale zaken dan ook. Bij intimiteit wordt je lichaam ook aangeraakt en misschien wel gepenetreerd. Iets wat heel fijn kan blijken maar ook heel veel angst kan opwekken. 

Niets gebeurt zomaar en soms zet je een te grote stap die je misschien een trauma oplevert. Weet dat dat trauma ook weer oplost als je met liefde voor jezelf naar de gebeurtenis kan kijken. Jezelf kan vergeven voor de te grote stap die je zette in een niet veilige omgeving. Als het kan vervang de nare ervaring dan met een soortgelijke maar wel liefdevolle ervaring. Kijk of je dit met veilige mensen en in een veilige setting kan doen. Dan groei je als mens voorbij je trauma en je angst. 

Angst is er niet voor niets. Het geeft aan dat je iets spannends aan het doen bent en zet alles op scherp. Je kan zelf kiezen of je het enge toch wilt doen uit liefde voor jezelf en uit nieuwsgierigheid. 

Soms maak je iets mee waar je niet om gevraagd hebt en wat je dus een trauma opgeleverd heeft. Ook dan kan je kijken of je er in een veel liefdevollere setting overheen kan groeien in contact met een voor jou passende persoon. 

Sommige gebeurtenissen kunnen te schaamtevol zijn om over te praten en je houdt het dan voor iedereen verborgen. Dit gaat dan ergens in je lijf en brein zitten knagen. Het blijft (vaak onbewust)spanning & ziektes veroorzaken tot je er iets mee gaat doen. Het vertellen van je geheim kan vaak al veel spanning wegnemen. Vaak is het ook de eerste stap naar heling. Wat belangrijk is op je pad van heling is dat je je vertrouwd voelt met de persoon die je helpt. Voel je nog enige gereserveerdheid na enkele sessies ga dan eens bij iemand anders praten en voel of dit contact beter aanvoelt. 

Het leven is bedoeld om van te genieten en om in elke fase van je leven te blijven groeien. Laat angst niet de eigenaar van je leven worden maar kijk vooral naar wat liefdevol voor jou is. 

Versie 2:

Angst voor intimiteit. Veel mensen zijn bang voor intimiteit, waaronder ik zelf. Vanuit mijn eigen ervaringen hieromtrent werd het grotendeels veroorzaakt door mijn onveilige opvoeding en heftige gebeurtenissen in mijn jeugd.

Als gevolg daarvan kwam ik zowel letterlijk als figuurlijk helemaal vast te zitten. Ik voelde niets meer, werd geleefd door de ander en dissocieerde. Ik verstijfde van angst, verdwaalde en raakte steeds verder van mezelf verwijderd. Voelde me hopeloos verloren in een voor mij zeer beangstigde wereld. Ik wist me geen raad meer met mezelf. Dat resulteerde erin dat ik me geremd voel en heel makkelijk blokkeer in de meeste situaties die voor een ander heel gewoon kunnen zijn.

‘De meest voorkomende vorm van wanhoop is niet zijn wie je bent’ – Soren Kierkegaard –

Intieme verbindingen aangaan met anderen wordt dan uitermate lastig. Hoe verbind je je met anderen als je geen verbinding meer hebt met jezelf? Ik kon het niet en nog steeds heb ik er moeite mee. Intimiteit vereist namelijk dat je jezelf kwetsbaar opstelt. Je verdedigingen laat zakken. Durven te vertellen wat er in je speelt. Je grenzen durven aangeven. Je veilig genoeg voelen bij anderen om jezelf te kunnen en mogen zijn. Er vertrouwen in hebben dat je niet bekritiseerd of afgewezen wordt wanneer je jezelf blootgeeft. Jezelf je plek in de wereld innemen en je daarin te laten zien.

Om van daaruit verbindingen met anderen tot stand te laten komen, vanuit het hart. Daar is moed voor nodig. De moed om jezelf te zijn zoals je bent. De angst onder ogen te zien en zeggen ‘hier ben ik, ik verberg me niet meer’. Niet enkel in het bijzijn van anderen, juist ook wanneer je alleen bent. Voel je je dan ook veilig in contact met jezelf? Of zoek je afleiding?

Op het moment dat ik afstand nam van een aantal mensen die op een of andere manier niet goed voor mijn zijn waren, kwamen er nieuwe fijne mensen in mijn leven. Mensen waar ik me enigszins veilig voel om verbinding mee durf aan te gaan, al gaat dat nog moeizaam. Ik mis nog het vertrouwen in mijn zelf om te mogen zijn wie ik werkelijk ben.

Ook op lichamelijk vlak voel ik me geremd. Ik wil zo graag mijn geliefde aanraken en ondertussen lukt het niet. Ik blokkeer en dissocieer, terwijl het verlangen om hem aan te raken zo groot is. Waarom dit gebeurd heb ik nog niet helemaal helder. Ik denk dat het vooral komt dat ik heel erg bang ben voor wat ik op dat moment ga voelen wat te maken heeft met nare fysieke gebeurtenissen uit het verleden. Ik ben bang dat op het moment dat ik mijn geliefde aanraak er zoveel verdriet naar boven komt dat ik er niet meer mee kan stoppen, mogelijk gepaard met veel boosheid die ik niet kan handelen. Bang voor de nare herinneringen van vroeger die ik niet nogmaals wil beleven en al helemaal niet wil voelen daar het te pijnlijk voor me is.

coaching Zwolle

En ondertussen verlang ik er zo naar om mijn geliefde aan te raken, zijn lijf te ontdekken en hem overal te kussen. Ik wil met hem vrijen en te zien hoe hij hiervan geniet. Hij raakt me zó diep. En ik vind het dood eng. Bang voor hetgeen wat in me wordt losgemaakt. Bang voor wat er zou kunnen ontstaan. Bang om mezelf volledig te geven. Bang voor de godin in mijzelf. Bang voor wie ik dan ben. Wie ben ik eigenlijk? Wie ben ik zonder die angst en remmingen? Mag ik er dan nog zijn?

‘Genezen’ doe je uiteindelijk zelf. Door diep in jezelf te dalen en te voelen wat er speelt. Coaching kan je hiermee helpen. Met het onderzoeken van jezelf in hoe je je verbindt met anderen, met het in kaart brengen van destructieve patronen c.q. gedachtes waarbij het je inzicht en duidelijkheid geeft over waarom je steeds weer tegen hetzelfde aanloopt. Je staat er dan niet alleen voor om het een en ander uit zoeken en een weg te vinden hoe hiermee om te gaan. Coaching kan je helpen jezelf de ruimte te geven om te worden wie je in essentie bent in verbinding met anderen.

Familie.. Daar zit ik dan…

Buiten op mijn bankje. Mijn vader is jarig en ik ben er niet geweest en heb zelfs geen kaartje of berichtje gestuurd. Nee, mijn contact met hem is totaal verbroken. Waarom? Dat was mijn keuze. 

Laat ik bij het begin beginnen. Ik ben geboren in een ‘normaal’ gezin en had niet de indruk dat er iets verkeerd ging met mij en in ons gezin. Het derde en laatste kind ben ik waarbij er telkens netjes 2 jaar tussen zit. Klinkt heel gewoon niet? Bij geboorte was er iets mis met mijn ademhaling dachten ze en ik ging voor 3 dagen naar het ziekenhuis. Afgescheiden van moeders die je direct na geboorte het meest nodig hebt. Maar ik geloof dat ik daar nog niet eens zo veel last van heb. 

Familie coaching massage intimiteit zwolle
Deze foto is niet op mijn bank maar geeft het beste de energie weer waarin ik zat.

Wat mankeert er dan zal je denken? Nu dat ik volwassen ben en zelf twee kids heb kan ik zeggen dat ik veel op een verkeerde manier gecorrigeerd ben als kind. Niet doen! Stop! Dat mag niet/hoort niet! En wat al niet meer. Het was op de persoon gericht en ik ben gaan geloven dat alles wat ik deed niet oké was. Ook was er weinig fijn lichamelijk contact binnen ons gezin. Wel stoeien en klieren maar geen warmte en knusheid. Hier ontstond voor mij mijn onveilige hechting. Mijn ouders waren niet veilig voor me. Ik ging me afzonderen en vooral mezelf niet oké vinden. Dat nam ik overal mee naartoe. Een tweede ding was dat er nooit gevraagd werd wat ik wou. Je had maar te volgen wat je ouders wensten en verder niet zeuren. Er was geen oog voor mijn emoties. Dat noem ik emotioneel verwaarloosd zijn. 

Het gevolg van onveilige hechting en emotionele verwaarlozing is dat je als mens niet meer weet wie je bent en wat je wilt gaan doen. Je gaat een stuurloos leven leiden en waait met alle winden mee. Iets waar ik nog steeds moeite mee heb maar langzaamaan wordt het beter. Sinds er meer en meer duidelijk wordt wat er in mijn jeugd mis ging heb ik meer en meer afstand van mijn ouders genomen. Met name van mijn vader, de man die mijn grote voorbeeld moest zijn…

Waar was je dan toen ik je nodig had als kind? Als puber? Als man? Financieel zorgde je goed voor je gezin maar dat maakte me op een gegeven moment niet meer uit. Ik had geen idee wie jij als mens was want je was er maar weinig en je deelde al helemaal weinig met ons je kinderen. Die wou je niet belasten met grote mensen zaken. 

Als je je van de gezinspatronen bewust wordt als mens wordt je geacht je ouders te vergeven voor wat ze verkeerd gedaan hebben mbt je opvoeding. Ik hoor dit van alle kanten want familie is heilig!! Familie is voor altijd! Nou? Je vader en moeder hebben gedaan wat ze konden! Daar ben ik nog niet helemaal uit. Ik vind het namelijk nogal kut wat mij als kind overkomen is en wat dat voor gevolgen heeft gehad op mijn leven.

Want je leven lang lopen met een gevoel van ‘ik ben niet oké’ is niet fijn. Dat gevoel neem je namelijk mee in ieder contact dat je aangaat. Het veiligst was ik op mezelf. Films, boeken of gamen waren mijn ding. Daar vergat ik mezelf en leefde ik mee met iets anders. Daar heb ik geleerd wat vriendschap kan zijn en hoe familie ook met elkaar kan omgaan. Tuurlijk kan het altijd nog erger want ik ben niet fysiek mishandeld of verkracht maar het was me al pittig genoeg zoals het was. 

Mijn ouders zijn van de generatie die niet over gevoelens praten. Platteland volk. Hard werk’n en niet zeuren. En ze voelen best aan dat er iets veranderd is in ons contact en dat ik een probleem met ze heb. Het liefst echter negeren ze dit alles, stoppen het hoofd in de grond en leven we verder alsof er niets gebeurt is. 

Dat kan ik echter niet meer en ook dat weten ze. Zij hebben zoiets van: we hebben toch ons best gedaan? Ja, dat denk ik ook wel. Maar jullie zullen ook wel af en toe gevoeld hebben dat er iets borrelde in mij en dat er eea echt niet goed zat. Als twintiger was mijn wil om te leven niet heel groot en heb ik er best aan gedacht om er voortijdig een eind aan te maken. En vriendin was me voor en ik besloot daarna om nooit die stap te maken want die is niet dienend aan je ziel. Ik ben hier niet voor niets deze ronde. Ik heb iets te leren en ik denk dat dat over zelfliefde gaat en over mezelf wel oké vinden en daar anderen mee helpen dat ook te vinden. 

Zelf vader worden

Toen ik vader werd ging het leven in eerste instantie gewoon door en bleef ik naast mijn werk gamen zoveel dat nog kon. Toen mijn zoon een jaar of 1,5 was klopte dat niet meer voor me. Er zat of lag daar zo’n kindje die mijn aandacht nodig had, mijn liefde en begeleiding. Ook mijn voorbeeld. Ik ben toen gestopt met op hoog niveau gamen en heb zo goed en zo kwaad ik kon getracht hem en later ook mijn dochter voldoende aandacht te geven. Ik ben echter een kind van mijn ouders en heb daarin een slecht voorbeeld gehad hoe dingen gaan in een familie maar ik doe ook mijn best. 

Zo denk ik dat mijn ouders ook wel eens gedacht hebben van: gaat het wel goed met onze kinderen? Geven we ze wat ze nodig hebben? 

Mijn vader had echter een bedrijf te runnen en werd daarin zeer gewaardeerd voor de man die hij daarin was. Dat gaf hem vast veel voldoening naast dat het hem veel geld opbracht. Maar daar gaf ik als kind niets om. Ik miste vooral een ouder, een vader, en ik gaf niets om al dat geld. Daar zagen we trouwens toch niets van want je moet hard werken om iets te verdienen. Daar groeiden we mee op.

Wat nou als hard werken vervangen werd voor je moet doen wat je leuk vindt om te doen? Dan werd het al een stuk beter. Ik was echter als kind mezelf als behoorlijk kwijt geraakt en wist niet wie ik was of wat ik dan leuk vond om te doen. Zo deed ik verschillende beroepen maar nooit echt iets waar mijn vuur van aan gaat. Dat iets heb ik nu echter wel gevonden en dat is anderen wakker maken die net zo zichzelf kwijt geraakt zijn als ik. Die helpen zichzelf terug te vinden en te laten inzien hoe ze geworden zijn tot wie ze zijn. Dat het nu anders mag. 

familie coaching massage zwolle

Omdat ik houdt van openheid en het mij best een tijd gekost heeft om er zelf enigszins mee om te kunnen gaan help ik mensen ook met intimiteit en seksualiteit. Het zijn nog steeds onderwerpen waar moeizaam over gesproken word. Zeker over de echt intieme dingen die in iemand kunnen spelen. Zo kan iemands verlangen naar intimiteit en seks een leven lang onderdrukt worden omdat het niet hoort volgens een ‘norm’. Maar iedereen is uniek en hoe jij het wilt weet alleen jij. Vind die vrijheid en ga doen wat jij wilt. Wees niet bang maar zet uit liefde voor jezelf stappen die bij je passen ongeacht wat ‘men’ er van vindt. Er zit in iedereen een vuur, een stuk passie. Je mag alleen nog ontdekken wat dat is. 

Dus mocht je vastlopen in je leven mbt familie en niet weten wie je bent en wat je nu eigenlijk wilt, weet me dan te vinden

En familie? Familie is en plek waar je geboren wordt en als dat beter voor je is mag je die allemaal loslaten. Fuck oude indoctrinaties en leef zoals jij wilt. 

Aho

Intimiteit van deze tijd gaat te makkelijk over in seks.

Er lijkt weinig respect te zijn voor ons geslacht en het geslacht van anderen. We ontmoeten iemand, voelen wederzijdse aantrekkingskracht, lichamen die reageren en het kan zijn dat je dezelfde avond/nacht nog overgaat tot de daad. Dat is wat ik zelf een aantal keer meegemaakt heb en wat jullie vast wel herkennen. Ook de media en boeken schetsen dit voorbeeld en daarmee lijken we er mee akkoord te gaan. 

Als ik echter eerlijk ben is dat als iemand anders aan mijn geslacht komt dan is dat het intiemste wat mij op lichamelijk niveau kan overkomen. Natuurlijk moeten we ons voortplanten en ja het kan heel fijn zijn maar is het ook eervol naar onszelf om dat hele intieme op een eerste of tweede avond met iemand al weg te geven?

Wat nou als je jezelf de tijd geeft? De tijd geeft om: 

  • De ander beter te leren kennen. 
  • Op een dieper niveau te voelen wat je voor deze persoon voelt.
  • Om eerst gewoon eens te wennen aan je fysieke reactie op een ander. 
  • Te genieten van die ontkiemende gevoelens. 
  • Te voelen dat de ander behoedzaam met zichzelf en met jou omgaat.
  • Te ervaren hoe je jezelf vindt als persoon wanneer je bij die ander bent. 

Er zijn vast nog vele redenen meer te bedenken om de tijd te nemen. Als puber veranderd je lichaam al heel erg en gieren de hormonen soms door je lijf. De nieuwsgierigheid naar seks is sky-high. De druk die je door anderen opgelegd voelt om maar te ervaren wat seks is is ook niet fijn. Ergens wegen we er aan af dat we succesvol zijn om te kunnen zeggen van: ik heb al seks gehad. Ik heb vaak seks. Ik heb al vele partners gehad. 

De begeleiding door ouders hierin is niet altijd adequaat en zelfs vele volwassenen puzzelen nog lang om voor zichzelf hier een juiste vorm in te vinden. Onderwijl lopen we onze schades op en veroorzaken we ook onze schades bij anderen.

De wereld verandert echter en onze gedragingen veranderen nog niet echt mee. Nog steeds hanteren we richtlijnen van het krachtigste mannetje krijgt de meeste vrouwtjes en het mooiste vrouwtje krijgt de sterkste man. Ja, onbewust zijn we daar nog steeds mee bezig. Niet voor niets lopen we massaal te diëten of trainen we in de sportschool om maar het ideale figuur te krijgen. 

Wat ook waar is is dat we sociaal geaccepteerd willen zijn. Daar zit veiligheid in, de veiligheid van de groep. 

Maar wordt het niet eens tijd om op een andere manier naar onszelf te gaan kijken? Te zien dat we een ziel zijn in een menselijk lichaam en dat het stom is om onszelf druk op te leggen of ons meest intieme stuk zomaar te delen met iemand die we nog maar net kennen. Tuurlijk mag elk mens voor zichzelf bepalen hoe hiermee om te gaan maar als ik eervol ben naar mezelf toe dan neem ik de tijd. 

De tijd om:

  • De ander rustig te leren kennen. 
  • Te voelen hoe intiem/kwetsbaar het is om een ander toegang te geven tot mijn geslacht. 
  • Te voelen hoe kwetsbaar het voor die ander is om mij toegang te verlenen tot haar/zijn geslacht. 
  • Wat het precies voor mij betekent om zo intiem met iemand te willen verbinden?
  • Stap voor stap op lichamelijk niveau elkaar te leren kennen, strelen, knuffelen, zoenen, massage en dan eens gaan voelen of je verder wilt. 

We zijn tenslotte Homo Sapiens, dwz de denkende mens. Wordt het dan ook niet eens tijd dat we als denkende mens eervol met onszelf en met de ander omgaan? Dat we gaan nadenken over onze acties ipv onze dierlijke driften te volgen? Dat we respect tonen voor de ander en niets meer tegen iemands eigen wil in doen? 

Transformatie is voor iedereen anders.

Iedereen heeft op zijn eigen wijze te kampen met hoe om te gaan met seks. Kan je je makkelijk beheersen? Ben ik in trek en is er ruim aanbod in partners? Ben je lelijk en krijg je nergens contact? In alle omstandigheden is het zaak respect voor jezelf te houden. Hap niet zomaar toe omdat je nooit gevraagd wordt. Vind het respect voor jezelf en zie dat je een ziel bent in een menselijk lichaam. Weet dat het meest sexy aan een ander de verbinding is die je met die persoon voelt. Niet de fysieke eigenschappen. 

Wat zou het mooi zijn als we in een wereld zouden leven waar iedereen respect heeft voor zichzelf en voor anderen. Dan gaan we namelijk niet over elkander’s grenzen heen en hoef je als mens niet meer bang te zijn dat ze iets overkomt wat je niet wilt. Dan kan iedereen zich zo kleden als je wilt en jezelf uiten en je toch veilig voelen in deze maatschappij. 

Waar dit leven mijns inziens over gaat? Over liefde en respect, over als ziel dit lichaam bewonen en capabel zijn om je gevoelens te ervaren en te verwoorden naar jezelf en anderen. Om plezier te hebben op dit mooie ruimteschip op waar we wonen. Dat je nergens naartoe hoeft en niets hoeft te creëren. Dat we als mens in balans mogen leven met de natuur en ons altijd verbonden voelen met de bron. 

Er is een algemeen wantrouwen naar mannelijke intimiteitswerkers.

Er zijn vele verhalen te vinden over mannen die over de scheef gaan, met name richting vrouwen. Het zijn niet alleen mannen die dit doen, ook vrouwen gaan over grenzen bij anderen. Bij mannen is het vaker seksueel dat het fout gaat en daar wil ik nu even op focussen. 

Veel mannen leven in een wereld van tekort, tekort aan intimiteit en seks. Daar waar een tekort is ontstaat ook een behoefte. Er is dan ook een hele industrie om dit tekort van mannen enigszins op te vullen. Noem het dames van plezier, nachtclubs, porno en allerhande datingbureaus/apps. 

Waar het voor mijn gevoel ook mis gaat is dat er een hele generatie(s) mannen rondloopt die niet begeleid is in hoe om te gaan met intimiteit en seks. Gelukkig zijn er genoeg die wel een gezonde intimiteitsrelatie opbouwen en ieder op zijn manier maar er zijn er ook nog genoeg die niet weten hoe het hoort. Ook de media draagt daar niet aan bij als mogelijk goed voorbeeld. In menig film of serie wordt er op de eerste avond al gevreeën. Als je als mens alleen luistert naar de signalen van je lijf, je opwinding die in het contact ontstaat dan kan je inderdaad snel overgaan tot de daad.

 

Maar dan heb ik een vraag voor je? Is dat respectvol naar jezelf en naar die ander? Want daar gaat het mijns inziens mis. Er is nog maar weinig respect voor je eigen geslacht en voor die van de ander. Lust viert hoogtij en de seksindustrie speelt hier handig op in. Waarvoor? Om mensen zo goed mogelijk te begeleiden of om zoveel mogelijk geld te verdienen?

Je geslacht is je meest intieme deel van je lichaam en om die te verbinden met een ander persoon is het intiemste wat je kan doen. Veel mensen, waaronder ikzelf eerder ook, hebben geleerd om vooral niet teveel te voelen. Daardoor kan je ook op de eerste date al het bed delen met iemand want echt voelen doe je toch niet. Je reageert vooral op je lichaam en je eigen fantasie/lust. 

Wat nou als je wat meer tijd gaat nemen om te voelen wat er bij jezelf gebeurt? Ook vragen wat er bij de ander speelt doet er wezenlijk toe. Ik als man mag voelen hoe mijn lichaam reageert op een partner maar er is meer, iets wat me na al die jaren pas duidelijk is geworden. Ik mag voelen dat ik met heel mijn wezen wil verbinden met een partner en daarbij wil ik dat die partner dat andersom ook wil. Mocht 1 van de twee hier een twijfel of nee voelen dan zou ik zeggen: no go. Dan heb je namelijk respect voor jezelf en de verbinding die je wenst te maken. 

Weet je het nog niet zeker? Spreek dan wat vaker af en leer elkaar kennen. 

Seks is niet iets wat je zomaar doet en zeker mag je als mens ontdekken wat iets met je doet. Maar als je bewust bent van de heiligheid van een vrijpartij, ga daar dan ook bewust mee om. 

Ik denk dat veel mannen en ook vrouwen hier nog niet zo bewust mee omgaan. Het vraagt ook om echt naar je gevoel te gaan, naar je hart. Niet langer meedeinen op de golven van lust en oppervlakkig plezier maar seks weer zien als heilige verbinding. In die verbinding mag lust en plezier nog steeds zijn, graag zelfs, maar kijk maar eens of je hier een stap in kan maken de volgende keer dat je een nieuwe partner treft. 

Er zijn natuurlijk allerlei middelen die dit proces nog extra verdoven zoals, alcohol & drugs. Je doet jezelf tekort als je niet oprecht voelt of je met iemand wil verbinden. 

Even terugkomend op het topic: ik ben ook een man en ben actief als masseur, knuffelaar en coach. Ja, zelfs intimiteits-trainer en ik heb last van het algemene beeld dat van mannen geschetst wordt. Ik ben dat niet! Ik ben zo zuiver als ik zijn kan in het begeleiden van anderen mbt intimiteit. Ik kom niet uit een wereld van tekort en er zijn er meer die zijn zoals ik. Meer die seks en intimiteit weten te waarderen voor wat het is, die zien hoe kwetsbaar het voor velen is. Niet alle mannen zijn fout! De meeste zijn zelf goed, mogelijk nog niet heel bewust maar wel goed. 

Veel mensen(lees pubers) gaan te snel in hun ontdekken van intimiteit, mogelijk door de druk die ze extern voelen om ‘het’ te doen. Mogelijk juist door de druk die ze zichzelf opleggen. Mogelijk ook door de verwarring mbt wat er allemaal met je lijf gebeurt als je volwassen wordt. Je moet echter niets en het is prima om na je twintigste je eerste seksuele ervaring te hebben als het daarvoor nog niet zo voelt. Hoeveel eerste keren zijn niet fijn of niet bijzonder en daarmee ‘te snel’? Wat nu als we weer tijd nemen voor onszelf en de ander om te voelen en op rustige wijze kennis te maken? Te leren dat er voor beide een ja en een nee mag zijn. Dat je ja mag zeggen om te proberen maar dat je ook nee mag zeggen als het niet fijn voelt. 

Er zijn vele gradaties van intimiteit en ga ze als je kan stapje voor stapje langs. Knuffelen, zoenen, dansen, massage. Tot je voelt dat je echt wilt vrijen. Laat jou tempo niet door een ander bepalen, daarvoor ben jij te bijzonder. Praat over wat je ervaart en wat je wilt en handel uit vrije wil en laat de ander dat ook doen. 

Ik hoop dat er mensen zijn die geholpen zijn bij deze tekst, die intuïtief voelen dat hier waarheid in zit. Neem de tijd, wees zuiver en geniet van het spel. Geniet van de ander ontmoeten en weet dat die ander ook liefde is en liefde wil delen net als jij. Lichamen willen wel maar doet je hart ook mee?

De wereld zou een stuk mooier zijn als de angst er niet meer was dat er over je grens gegaan kan worden. Als jij aangeeft van: ik wil dit niet, dat daar naar geluisterd wordt. Velen van ons lopen in onze prille jeugd schade op in het aangeven van grenzen, vaak door onze ouders en die ouders doen dat niet bewust. Die hebben het ook niet geleerd. 

Aho

Mannen als vrouwencoach.

Zo ben ik voor de zoveelste keer geblokkeerd door een cliënt. Wat is het toch lastig als man om vrouwen te coachen die schade opgelopen hebben in de intimiteit. Telkens weer blijft de vraag spelen dat ik iets van ze wil of dat het mij om het geld gaat. Wat nou als je als man vrouwen puur wilt bijstaan om ze te helpen? Als prof reken ik daar natuurlijk geld voor maar als geld niet bestond en ik gratis zou wonen en mijn eten voor niets kon ophalen dan deed ik het gratis uit liefde voor mijn medemens. Voor de verwarde medemens die zoekt naar wat hij/zij echt wil. 

Mijn basispositie is juist dat ik niets wil en de cliënt mag met een hulpvraag komen. Het is al spannend genoeg om als vrouw naar een man toe te stappen in deze tijd. Mijn God! De metoo fase is amper twee jaar terug en ik kon aan mijn water voelen dat het niet als vanzelf zou gaan om dit werk te gaan doen. Maar wat een strijd is het toch soms om mensen van je zuiverheid te kunnen overtuigen. Mannen en vrouwen! Beide zijn argwanend naar mannen toe.

Ik herken dit maar al tegoed in mezelf en ik heb die neiging ook. En toch komen er andere mannen op mijn pad die ook vanuit zuiverheid vrouwen willen helpen. Vrouwen zijn geneigd te zeggen dat vrouwen bij vrouwen helen en mannen bij mannen. Ik zie daar ook een waarheid in maar het kan ook anders. Juist de interactie tussen man en vrouw kan zo helend zijn, het niets moeten en in alle rust voelen wat er speelt. Hoe krijg je als vrouw weer vertrouwen in een man? Door alleen met vrouwen om te gaan? Nee, natuurlijk niet. Andersom met mannen net zo. Ook bij mannen kan het vertrouwen in een vrouw sterk gekrenkt zijn. Kan je dat compleet helen bij een man of kan juist een bewuste veilige vrouw daar bij helpen? 

Zo zie ik mezelf als bewuste man. Zeker heb ik nog mijn vragen over het leven maar dat blijft altijd. Als je 1 deur achter je sluit dan openen er voor je weer drie andere. That’s life, blijf onderzoeken waar je vandaan komt, hoe je geworden bent wie je nu bent en onderzoek wie je diep van binnen bent. Leer te houden van jezelf en ga staan voor wie je bent. Ook als je erachter komt dat je eigenlijk iets bent wat tegen alle overtuigingen van vroeger indruist. Dit is jouw leven en die oude overtuigingen zijn niet van jou. Die heb je geleerd van je omgeving. Hoogste tijd om nieuwe te leren en integreren in je leven. 

Gister een prachtig gesprek gehad over zelfliefde en dat iedereen dat al in zich heeft. Tuurlijk hou jij van jezelf! Het zijn de dingen waar je denkt aan te moeten voldoen die maken dat je twijfelt. Ik ben niet dat of ik denk dit en daarmee vind je jezelf niet oké? Onzin! Ik ben oké zoals ik ben en ik hou van mij. Dat is je ware basis. 

Het pad daarnaartoe is een pad van helemaal authentiek worden, weten wie je bent, wat je wilt en daar voor gaan staan. Daar vind je ook je grenzen in wat andere mensen wel of niet bij je mogen doen. 

En ik? Ik ben een lieve betrouwbare man die andere mensen met liefde wil bijstaan in hun proces. Als je mij niet kan zien als die man kan ik je ook niet helpen. Ik ben ook een vrije denker en wat makkelijker met naaktheid en intimiteit dan anderen. Dat gebruik ik om te helpen, ik moet daar niets mee. Het is ook een heel spannend werkgebied en ik ben daar volop mee aan het voelen en onderzoeken. Het is ook kwetsbaar om dit te doen want je hebt eerder een slechte naam dan een goede. 

Maar ik doe het toch! Bij alles wat ik doe vind ik het belangrijk dat het niet indruist tegen iemand eigen vrije wil. Je moet niks. 

Er is nog zoveel groei te behalen in de ontwikkeling van de mens waar het intimiteit en seks betreft. Ik ben opgegroeid in een omgeving die niet aanraakt en knuffelt, waar je niet praat over seks. Iedereen het wil doen en doet en veel jongeren niet leren hoe je liefdevol voor jezelf in contact gaat met een ander. 

Want daar gaat het leven ook om, dat jij in balans bent met je lijf en wat je voelt en dit naar je omgeving kan aangeven. Geen schaamte, geen opgekropte emoties maar je authentieke zelf zijn. 

Aho

Onderweg naar mijn authentieke zelf.

Mijn lichaam bewonen

Ik ben nu al een paar jaar aan het ‘wakker worden’ en stapje bij beetje wordt ik bewuster van wie ik ben en hoe ik geworden ben wie en wat ik ben. Veel heeft te maken met je jeugd en wat je daar geleerd hebt te doen. Andere zaken gaan voorbij dit leven en zo draag je energie van je familielijn met je mee. 

De laatste tijd loop ik tegen mijn hart aan en vooral het niet voelen daarin. Naar anderen sta ik wel redelijk open in het meevoelen maar mijn eigen emoties komen niet echt binnen. Die heb ik in mijn jeugd compleet geblokked omdat dat toen nodig was om te overleven. Ik weet nog wel dat ik als kind/puber echt intense steken pijn in mijn hart voelde maar kon het destijds niet vertalen naar mijn emoties. Is dit hoe een hartaanval voelt dacht ik wel eens? Maar dat was het dus niet. Het was de lijfelijke uiting van mijn emoties.

Waarom ging ik zo op slot? Wat was er in mijn jeugd niet veilig dat ik geen emoties aankon? Ik denk dat het met mijn ouders te maken heeft die op het emotionele vlak niet thuis waren. Zo heb ik al 42 jaar geen traan gelaten. Soms is het veilig om mijn uitbundige zelf te zijn maar meestal heb ik een masker op van hoe het hoort en doe maar ‘normaal’. Hoe heel je een trauma op je hart dat zo diep zit? Dat is wat mijn leven behelst en er zijn er vast veel meer als ik. 

Kan ik weer mijn lichaam belichamen? Kan ik gewoon in mijn lijf wonen en alle emoties en gevoelens toelaten en er bij blijven? Kan ik zijn wie ik ben? Dat is het pad dat ik loop en nu onderzoek. Al jaren ben ik bezig met massage, lees ik veel zelfhulp boeken en doe allerlei verbindende workshops om weer contact te maken met de geblokkeerde stukken in mij. Kan ik het er weer laten zijn? Wat maakte dat het er niet mocht zijn? Iedereen maakt zijn eigen reis op aarde en mag voor zichzelf uitvinden wie hij/zij is en dat volledig accepteren en laten zien aan de wereld. Ieders pad en oplossing om daar te komen is anders. 

Archetype voor hart is ook wel de Koning.

Kun jij zien waar je vandaan komt en kijken hoe je jezelf kan healen? Hoe mooi zou het zijn als volgende generaties een stuk minder te healen zouden hebben dan wij? Dan wordt deze wereld een stuk mooier. In basis zijn we liefde en gaan we ook liefdevol met elkaar om. Je bent van niemand en je mag met iedereen verbinden. De mate van verbinding met elk persoon bepaal je zelf. Mag je je liefde gewoon laten stromen naar anderen en kan je dat van anderen terugontvangen? En hoe ziet dat eruit? Kunnen we claims achter ons laten en geen jalousie of hoort dat bij de menselijke ervaring? 

Hoe vrij van geest kan iemand zijn? Sommige patronen kom je pas tegen als je iemand dichtbij laat komen en daarin zijn ook weer allerlei lagen. Het leven gaat over alle laagjes afschillen tot je je authentieke zelf weer vind. Dan heb je niets meer te bewijzen en kan je gewoon ‘zijn’. Dus speel met het leven, doe je ding wat jij nodig hebt, analyseer en stuur bij. Dit alles in liefde voor jezelf. 

Je eigen waarheid

In deze wereld zal je veel mensen tegenkomen die allemaal hun eigen waarheid kennen. Misschien ken je de jouwe nog niet en wordt je door al die waarheden van je stuk gebracht. Hebben zij gelijk? Zeker als een hele groep hetzelfde denkt en jij het anders ziet ben je geneigd om aan jezelf te twijfelen.

coaching Massage Zwolle
Laat me jou helpen je eigen waarheid te vinden.

Wat nou als je gaat beseffen dat eenieder zijn eigen waarheid heeft? Dan mag jij toch ook je eigen waarheid hebben? Wat mensen over zichzelf zeggen geloven ze ook en dat is dan ook zo. Zo ook met hoe liefde eruit moet zien en op welke manier ze tot een hoogtepunt kunnen komen met een partner. Als je daar heel vast in zit is alle speelsheid weg in een contact of vrijpartij en moet het volgens een bepaald patroon. Kan je dat denkpatroon nog weer loslaten en in het moment blijven? Geloof je dat je lijf veel magischer is dan dat je eerder kon geloven?

Je kent het vast dat je door bepaalde muziek of door iets wat een persoon zegt rillingen door je lijf krijgt of kippenvel. Dat is energie die resoneert in jou. Zo reageert je hele lijf op allerlei manieren op energie. Het lijf gaat op slot, je voelt pijn, je voelt genot, woede, liefde, afgunst, onrecht, verdriet, etc etc. Het is jouw lijf dat reageert op energie. Kan je jezelf nog herprogrammeren? ‘We doen het altijd al zo’ wil niet zeggen dat het niet anders mag of kan. Vrijheid krijgt een heel nieuwe betekenis als jij je kan bevrijden van allerlei (algemene) overtuigingen die je beperken.

Waarom is de ene persoon super gevoelig en is een ander gesloten en gevoelloos? Dat heeft te maken met wat die persoon tegen zichzelf zegt. Als wat je zegt je leven creëert, wat wil jij dan anders zeggen?

Als je iets vaak genoeg zegt tegen jezelf dan plant je dat in je onderbewustzijn en juist dat bewustzijn bepaald heel sterk wat we aantrekken in het leven. Rijkdom? Knappe partners? Vrije tijd? Noem het allemaal maar op. We creëren het zelf. Zo kan je jezelf programmeren en je leven veranderen door je onderbewustzijn nieuwe overtuigingen te leren. Dat is een proces van veel herhalen. Telkens het zaadje opnieuw planten en vertrouwen dat het goed komt.

Wat voor zaadjes plant jij op dit moment voor jezelf? En welke wil je planten? Je bent welkom als je toe bent aan wat anders.

Notitie van 2017…

Een notitie van 16 juli 2017, in die tijd mocht het roer om. Ik wil(de) niet meer mezelf kwijt raken in een drukke productie wereld waar het draait om materiaal en geld. Wat is tenslotte een leven zonder liefde? Ik ben toen gaan inzien dat veiligheid en liefde alles kan genezen, dat het aan mensen de ruimte geeft om zich te ontwikkelen en zichzelf te leren kennen. Middels Raak me eens aan heb ik ook die liefde en veiligheid willen geven aan mensen die bij me komen. Dat ik daarnaast een voorstander ben van openheid over seksualiteit heeft me niet geholpen. Dat schrikt af en maakt mensen bang en dat is nooit mijn bedoeling geweest. Mensen die me persoonlijk kennen weten hoe en wie ik ben en dat ik juist mensen wil helpen de dingen te onderzoeken die ze zelf eng vinden en alleen niet aan durven. Ik heb van alles gezegd en ook van alles gedaan en sommige dingen waren niet heel handig. Mijn intenties zijn echter niet verandert en mocht wat ik doe en schrijf ooit onduidelijk voor je zijn, ga dan aub niet in angst maar vraag gerust om uitleg. Na een workshop over ‘hechting en seksualiteit in de therapeutische relatie’ en een aantal eigen ervaringen ben ik gaan inzien dat ik mag praten en delen over seksualiteit en het niet langer zelf aanbied. Intimiteit is voor mij prima maar dat blijft op een heel ander lvl. Voor veel mensen is een massage al heel spannend en knuffelen nog erg ongewoon. Ik hoop dat ik in de toekomst nog veel mensen mag helpen te groeien en een veilig baken in deze wereld mag zijn. Mensen helpen met stukken helder te krijgen zodat je het zelf kan onderzoeken. Sorry als Ik voor sommigen onveilig overkwam🙏

De notitie:

Lief universum: ik wil graag groeien als man, dat er op het juiste moment vrouwen zijn die me uitdagen en leren vanuit mijn hart te spelen, liefhebben en voelen. Ik wil me geliefd voelen, ik wil af en toe meegenomen worden door andere mensen in nieuwe ervaringen, gezelligheid en ontspanning. Ik wil mannen zien als broeders en niet als concurrenten. Ik wil andere mensen bijstaan in hun pad naar geluk. Ik wil me kunnen verliezen in mijn oerdriften. Ik wil een goede vader zijn voor mijn kinderen. Ik wil graag geld verdienen op een wijze die niet als werken voelt voor me en leven in overvloed zodat ik het leven en deze aarde lekker kan ontdekken. Aho❤️