De man en zijn missie, eigenlijk ik en mijn missie.

Ik kwam laatst een tekst tegen dat je bij je geboorte zover mogelijk van je huis wordt gedropt. 

Daarna is het een uitdaging om weer thuis te komen. 

Ik begin te begrijpen dat dit idd gebeurt is bij mij en dat ik langzaamaan aan het thuiskomen ben. Mijn verleden begint op zijn plek te vallen en wie ik ben en wat ik te doen heb wordt steeds helderder. Alleen moet ik er van alle mensen in mijn leven zelf nog wel het meeste aan wennen, ik sta er dan ook middenin. Een tijd geleden voor mezelf begonnen en eerst ingezet als masseur, knuffelaar en coach. Dat kwam maar mondjesmaat op gang, mijn hoofdtaak zou voor mijn gevoel massage zijn maar die markt zit apart in elkaar. Veel vrouwen kunnen gewoon gratis een massage krijgen bij een man in hun netwerk dus waarom zouden die er dan voor betalen. Er zijn er ook genoeg die niet naar een particuliere masseur durven te gaan. Veel mannen gaan liever naar een vrouw voor een massage en dat begrijp ik ergens ook wel. Al met al best een lastige doelgroep waarbij ik gewoon blijf masseren op mijn eigen fijne manier.

Daarnaast zou ik knuffelsessies gaan doen en coaching, dat waren twee verschillende dingen in mijn hoofd maar in de praktijk blijkt het anders uit te vallen. De knuffelsessies werden tot nog toe eerder healingsessies dan alleen knuffelen en schijnbaar is die behoefte groter. In zo’n healingsessie combineer ik intimiteit en mijn levenspad zodanig dat mensen oude beperkingen of trauma’s van zich af kunnen werpen, daarbij sta ik volledig in dienst van de cliënt. Het is prachtig om mensen hun verhaal te zien delen en dat ik een setting mag creëren dat het veilig is om te vertellen, vaak meteen bij de eerste sessie al. Ik heb zelf ook nog wel het nodige te healen en ergens weet ik dat dat door dit werk te doen automatisch aangeraakt wordt. Juist doordat ik zelf nog wat te healen heb kan ik zo dienstbaar zijn in het proces van een ander en het maakt me ook extra voorzichtig. Ik weet dat het niet makkelijk is om sommige shit in je leven aan te kijken maar wil je er vanaf dan moet je het aankijken en er mee dealen. Daar zit voor nu mijn missie, mensen helpen zichzelf te healen en dat te doen wat nodig is. Zuiver vanuit de behoefte van de cliënt. Dat kan en mag heel intiem worden onder voorwaarde dat het echt nodig is, ik heb al een paar keer gevoeld dat ik tegen een grens aanliep en voelde dat het nodig was om eroverheen te gaan tbv van de cliënt. 

Daar komen we bij het volgende punt: ben ik en blijf ik zuiver dienstbaar naar de cliënt? Mevrouw B, oprichtster van het meldpunt-tantramisbruik zei me ooit eens dat je als man dit werk niet moet gaan doen omdat dat snel of vaak misgaat en toch ligt mijn missie op dit pad en ik moet het gaan. Ik wil een makkelijk en liefdevol leven en dat vind ik op dit pad. Mijn liefde mag er zijn en is juist heel erg nodig om dat te healen wat anders niet te healen valt. Elke ontmoeting met een cliënt moet enigszins tijdloos zijn ten teken dat ik er ben, echt ben voor hen en dat doe ik graag. 

Dit verhaal gecombineerd met mijn eigen leven, mijn kids en de nog prille relatie met mijn nieuwe vriendin maakt dat ik het zelf best lastig vind om dit werk te doen. Kan het wel en mag het wel? Die vragen zet ik maar van me af want het is mijn pad en ik ga het gewoon doen. Hoeveel mensen zijn niet aangerand en misbruikt en hebben daar nog problemen mee? Het staat hun capaciteit om lief te hebben en liefde te ontvangen in de weg en dat is zonde. We zijn hier op aarde om te genieten en het zou jammer zijn dat je je dat de rest van je leven ontzegd. Ik ga mijn licht volop laten schijnen om deze wereld een stukje mooier te maken, doe jij mee?

Aho

Jij bent uniek, prachtig, slim en toch depressief. Waar gaat het mis?

Herken je dat? Je leest allerlei bladen/boeken en praat met veel mensen, volgt workshops, bent empatisch en sociaal etc etc. Maar toch blijft er iets in je sluimeren, een twijfel over wie je bent. Ben je wel oké? Ben ik een goede vriend(in) of man/vrouw? Ben ik goed in dit en ben ik goed in dat? `Ergens weet je wel waar je goed in bent en als je er contact mee kan maken weet je ook dat je oké bent. Je bent echter ergens opgegroeid waar je aan allerlei voorwaarden hebt moeten voldoen. Dat heeft ervoor gezorgd dat je ego zich op een bepaalde manier heeft ontwikkeld zodat de wereld voor jou behapbaar en veilig bleef, als kind kan je namelijk niet zoveel emoties aan.

Je leeft je leven, doet een studie, krijgt een baan en misschien wel een relatie en kinderen. Veel veiligheid kijk je af van je ouders dus je zal onbewust een soortgelijk leven gaan leiden. Je bent vast weer een stukje vrijer dan je ouders en je ontmoet ook mensen die je hun leven spiegelen. Zolang het je soepel afgaat zal je dit leven best vol kunnen houden en sommige mensen zijn zo eigenwijs dat ze dit hun hele leven vol houden. Je ego doet goed zijn best en zal je je hele leven beschermen, wat een ego echter ook doet is dat je jezelf niet bent en dat zal altijd de nodige spanning met zich meebrengen. Je leeft een gemaakt leven, het is niet echt en als je dat gaat voelen is er geen weg meer terug. Je wilt dan ontdekken wie je in essentie bent, vanuit je kern.

Als je vanuit vrijheid jezelf gaat uitdokteren is er niets aan de hand( nou ja, je zal de nodige barrières moeten overwinnen) maar als je niet zo vrij bent dan kom je in gevecht met je ego. Je ego wil dat het zo blijft zoals het was en je essentie wil dat je je zielspad gaat lopen. Je wordt depressief als je ego deze strijd gaat winnen en je een gevangene wordt van overtuigingen in je systeem. Daarbij kan het best zijn dat je voor het oog heel succesvol bent maar gelukkig maakt het je niet, het knaagt van binnen. Er blijft twijfel en je gedachten blijven malen, dit zuigt je leeg en je hebt nergens nog zin aan of energie voor. Je vervalt in het nietsdoen en er is geen duidelijk pad. Ik weet dit maar al te goed want voor mijn gevoel zit ik op het einde van deze innerlijke strijd en oh wat is het lastig om te gaan staan voor wie je echt bent en wat ik kom brengen op deze wereld.

Ik kom mijn liefde delen, speels zijn, verbinden met mezelf en anderen, echt zijn en echtheid bij anderen naar boven halen. Ik doe dit op mijn eigen unieke wijze, ik kom dichtbij zodat je niet meer weg kan duiken, ik kom dichtbij vanuit liefde en zorg daarbij voor een veilige setting.

Ik, Roy Wolbers, ben knuffelcoach!

 

Laat mijn liefde maar stromen voor jullie, ontvouw je vleugels maar onder mijn hoede en vlieg zoals alleen jij dat kan.

Aho

Als genezer en liefdevol door het leven.

Langzaamaan wordt het steeds duidelijk wat ik ben en wat voor taak ik heb in deze wereld. Ik ben een genezer, een healer. Veel mensen veranderen van baan na hun 35e, ze laten los waar ze eerder voor gestudeerd hadden. Ook ik was niet op mijn plek en kon niet doen wat goed voelde, ik rebelleerde op mijn manier op mijn werk en werken koste me veel energie. Dat voelt nu anders, door mensen echt te helpen krijg ik energie. Het geeft echt voldoening om een persoon te zien opbloeien of te zien groeien.

Het pad dat ik gekozen heb is een lastige en verlangt dat je stevig in je schoenen staat en je grenzen duidelijk kan aangeven. Dat is niet erg want ik sta sterk in mijn schoenen, het is echt een eigenwijze weg en ik loop hem op mijn manier. Het is mijn pad van vrijheid, zelf je dag indelen en met plezier naar klanten toegaan of thuis ontvangen, het is mijn pad van niemand boven je hebben en zelfstandigheid. Het is ook een pad van onzekerheid en vertrouwen.

De onzekerheid van een nieuw bedrijf beginnen in een grote vijver van bedrijven. Maar dat is niet erg want mijn bedrijf is uniek en ik vertrouw erop dat mijn aanpak veel mensen kan helpen. Wat ik doe? ik coach, masseer en knuffel mensen en mijn toverwoord daarbij is liefdevol. Het viel me steeds meer op dat mensen het maar slecht kunnen laten zien aan elkaar en dat roer mag om. Wat is er mooier dan dat je iemand anders laat zien en vertelt hoe leuk je hem of haar vind. Ik heb hiervoor de beste leermeesters gehad en daar vertel ik je graag meer over als we tegenover elkaar zitten. Het heeft een immense impact gehad op mijn leven maar het heeft me wel gebracht waar ik nu ben.

We hebben allemaal onze eigen oorzaak maar wat er gebeurt in de maatschappij is dat we met z’n allen druk zijn. Tuurlijk moet de kachel blijven branden maar willen we niet teveel? En worden we soms niet gedwongen teveel te doen omdat bedrijven misbruik maken van de mensen door ze een te laag salaris aan te bieden waardoor deze mensen meer uren moeten draaien?Ook het systeem van vrijwilligerswerk mag hierbij onder de loep want dat zou net zo goed betaald kunnen worden, ik ben dan ook een voorstander van het basisloon en het afschaffen van de kreet hoog- en laagopgeleid. We hebben allemaal onze functie in deze wereld. Ubuntu

Vroeger noemden we het de midlife-crises maar je ziet het steeds jonger gebeuren dat mensen vastlopen met hun leven. Het gaat te hard, we doen teveel (hobby’s) en de media helpt daar ook niet bij. We leren van de reclame hoe we eruit zouden moeten zien, wat voor huis mooi is, welke auto we willen, etc etc. (Stukje Alan Watts) We willen steeds meer en in onze tocht dit na te jagen lopen we compleet aan onszelf voorbij. We gaan maar door net zolang tot er iets fysiek stuk gaat of dat je ziek wordt.

Ziek worden of dat er dingen stuk gaan of zelfs gejat worden zijn signalen dat er is niet klopt in je leven, wat dat voor jou betekent kan alleen jij voelen. Om te voelen moet je naar binnen in jezelf, wie ben je echt en wat is er echt belangrijk voor je? Als je echt tot de kern komt van jezelf zal je zien dat alle materiële zaken er niet zo toe doen, ze zijn vaak fijn om te hebben en het straalt succes uit naar je omgeving maar je kan prima zonder.

Wat er echt toe doet is dat jij je neerzet in dit leven zoals jij wilt zijn vanuit je kern. Dat jij in basis van jezelf houdt en daarmee goed voor je lijf en ziel zorgt. Dat je weet wat goed en fout is en dat je jouw visie durft uit te dragen naar anderen toe, je grenzen en verlangens kan aangeven en je gevoelens kan uiten naar anderen. Respect hebben voor de visie en grenzen en verlangens van een ander is een sociaal ding en kan van pas komen maar ga vooral voor je eigen. De ander kan zelf aangeven of iets past of mag daar nog in groeien.

Om goed voor jezelf te kunnen zorgen moet je jezelf goed leren kennen, we zijn geworden wat we zijn door wat we in ons leven meegemaakt hebben en mogelijk is daar nog energie van eerdere levens bij betrokken. Hoe goed ken jij jezelf echt? Durf je het aan om het te onderzoeken? Het kan nl best grote gevolgen hebben op je huidige leventje. Op mijn leven had het in ieder geval behoorlijk impact maar het was goed. Het gaat beter met me, ik ben sterker dan voorheen en ik durf echt te gaan voor wat ik wil. Natuurlijk pas je je nog steeds aan aan omstandigheden maar ik doe wel mijn ding zoals ik dat wil.

Dat wat ik te bieden heb in de maatschappij is nodig, er zijn mensen die verlangen naar een beetje aandacht en liefde en iemand die luistert naar hun verhaal en zegt dat het goed is of je vertelt hoe het ook kan. Been there en het gebeurt zelfs binnen een relatie! Het is alleen niet bekend in de maatschappij, er is niemand( zover ik weet) die het al doet wat ik doe en dat maakt het lastig. Ik handel in liefde en persoonlijke groei en ja daar kan ik intiem bij zijn en nee de kleren hoeven niet uit. Het heeft raakvlakken met tantra maar het is het ook niet helemaal.

Mijn missie is om mensen gelukkiger te maken, sneller bewust zodat je minder van je tijd verspilt aan oud zeer en oude patronen. Je mag er zijn want je bent er al, ga maar staan voor wie je bent. Wees jij zoals alleen jij dat kan <3

De kwetsbare man

Waar draait de wereld nou om? Tijdens een training lag op ‘wat wil je’ enorm de focus op, het is ook iets wat van moment tot moment kan verschillen. Door voor jezelf te uiten wat je wilt kan de wereld om je heen dat creëren. Twee jaar geleden wenste ik meer plezier in mijn leven en meer vertrouwen in mezelf op seksueel vlak. Prompt kwam er een vrouw in mijn leven die me heel leuk vind, zelf het contact opzocht en waar het plezier bijna vanaf spatte. Alsof er de duivel er mee speelt was dat precies waar ik stiekem om gevraagd had. Omdat je als mens evolueert ga je na verloop van tijd inzien of dit echt is wat je wilt en omdat het lot ook een spelletje met je speelt is er vaak iets in wat je wenste dat net niet helemaal zo is als je wou. Het hele plaatje klopt maar een klein detail die je niet benoemd had is anders.

Zo vraagt het leven je om nog beter te omschrijven wat je wilt zodat het bij de volgende poging nog beter aansluit bij je wensen. Tijdens mijn relatie met die vrouw ontstond langzaam het nieuwe wenslijstje waaraan mijn ideale vrouw moest voldoen en het universum zorgde er wel voor dat die vrouw op mijn pad kwam. Dit is een proces wat normaal hoort bij de puber-/jong volwassen tijd maar omdat ik destijds dat niet aankon gebeurt het blijkbaar nu alsnog.

Het leven geeft je wat je op dat moment aankan, een bekende kreet en naarmate ik ouder wordt merk ik dat het klopt. Wat er ook gebeurt is dat ik steeds beter naar mezelf ga kijken, wie ik ben en hoe ik zo geworden ben. Ik leer mezelf eindelijk kennen en durf mezelf te erkennen. Wie ik ben is oké en gedragspatronen die ik in mezelf tegenkom zijn ergens ontstaan. Mijn leven is net als de jouwe uniek. Er is geen tweede mens op aarde die hetzelfde meegemaakt heeft als ik en die net zo denkt als ik.

Wat ik ook merk is dat ik een gevoelig mens ben en wat voor gevolgen dat heeft in de praktijk. Als ik mee ga met het gedrag van mensen om me heen doe ik mezelf tekort. Ik ben dat niet al kan ik wel die rol een tijdje spelen, ik raak overprikkelt en heb het dan nodig om me terug te trekken. Waar ik ook niet tegen kan is oppervlakkig gedrag, gesprekken die nergens over gaan, roddels etc. Ik heb niet veel vrienden en ook nooit gehad maar de vrienden die er zijn daar kan ik open mee praten over zaken die er echt toe doen, die dieper gaan mbt gevoelens en zo. Eigenlijk zijn dat nu nog vooral vrouwen maar ik wil wel een shift maken naar mannen. Ik vind het moeilijk om met mannen over gevoelens te praten, om mijn kwetsbare kanten te laten zien. Juist omdat het moeilijk is is dat waarschijnlijk mijn pad, als ik mijn kwetsbare kant laat zien open ik de weg voor andere mannen om dat ook te doen. In een training kwam ik bv een stuk tegen over dat mannen psychisch gecastreerd kunnen zijn door de situatie waarin ze thuis opgroeiden. Iets daarin herken ik en vraagt mijn aandacht. Door het voor mezelf te onderzoeken ga ik mezelf bevrijden van de restricties die dat oplevert en door het zelf te doorleven kan ik anderen weer helpen.

Doordat ik mezelf steeds beter ken kan ik ook steeds beter voor mezelf zorgen, ik heb de controle over mijn eigen veiligheid. Ik kan op elk moment van de dag zeggen ‘ik neem ff een break’ of ‘ik wil even op mezelf zijn’. Das met twee kinderen niet helemaal waar maar naarmate ze ouder worden wordt dat wel makkelijker. Het is oké om de boel de boel te laten als dat zo voelt, de wereld loopt niet weg en er is nog wel een morgen want mijn levensmissie is nog niet vervult.

Ik denk dat er veel meer mannen zijn zoals ik en die ook puzzelen met hoe ze met het leven om moeten gaan. Daar ligt mijn taak, de liefde in mijn hart mag daarop gefocust. We zijn allemaal anders en allemaal oké. Ken uzelf en accepteer uzelf.

Aho

Vertrouwen

Vertrouw jij in jezelf en durf je de stappen te zetten die daarbij horen? Ik vond mezelf heel lang niet oké en dat heb ik lang uitgestraald. Mensen reageren daarop en en accepteren je jezelf niet oké vinden. Je bent dan minder leuk en men zal niet zo snel contact met je willen maken.

In het donker over een hunebed lopen vergt ook het nodige vertrouwen.

Dit blijft zo totdat je de stap kan zetten om het anders te gaan zien, ik ben wel heel leuk en interessant en het maakt mensen blij om met me om te gaan. Mijn missie in deze wereld is mensen zichzelf laten zijn/worden en ze daarbij ondersteunen. Als ik mijn zielsmissie uitvoer leef ik op, ga ik stralen en ben ik een bron van inspiratie voor anderen. Ik zie graag mensen opleven omdat ze weer in zichzelf gaan geloven, dat is zo mooi dat alleen dat al me de energie geeft om de hele dag door te gaan.

Het mooie is ook dat elk mens zo verschillend is en op zijn eigen manier zijn pad loopt met alle uitdagingen die daarbij horen. We zijn unieke puzzels stuk voor stuk. Pink zingt in 1 van haar nummers dat we 6 miljard mooie zielen zijn en daar geloof ik in. We worden echter als ziel in een kleine menselijke vorm gestopt en beginnen weer met een schone lei. Onze ziel gaat wel mee over maar ons lijf maar het denken en het lichaam vormen zich in de omgeving waar we opgroeien. We raken het contact met onze ziel kwijt!

Opnieuw in contact komen met onze ziel en het weten van je ziel is ontzettend moeilijk, velen gaan op in hun leventje en zo was ik ook. Het Ego neemt het over. Ergens in je leven komt een moment in je leven dat een klein stemmetje van binnen zegt van: Dit klopt niet. Dat is je ziel die zachtjes tegen je zegt dat het anders kan. Ik ben nu 46 en heb meerdere van dit soort momenten gehad en ik denk dat iedereen het wel herkent.

Ik ben nog dezelfde als altijd maar ik ben gaan zoeken wat dat stemmetje is. Door die zoektocht is er weer verbinding met iets in mezelf dat maakt dat ik van binnen een enorme rust en vertrouwen ervaar. Mijn klanten en vrienden merken dit al. Vanuit dat vertrouwen en dieper weten wil ik anderen helpen, gewoon omdat dat mijn pad is en ik weet dat ik daar goed in ben.

Namasté en wordt vervolgd

Gevoeligheid en acceptatie.

Gevoeligheid en acceptatie.

Ik merk steeds meer hoe gevoelig ik ben, hoe ik reageer op situaties en op mensen. Vaak mag die gevoeligheid er niet zijn en wordt gevoel niet onderkent(door jezelf) en mag je gewoon door met wat je aan het doen was. Maar wat nu als je wel stil blijft staan bij wat je voelt? Ga je dan ook nog door of volg je je gevoel en pak je dingen anders aan. Bij mij gaat mijn buik op slot of krijg ik ineens kippenvel terwijl daar geen reden voor is. Er zijn nog vele andere signalen maar deze komen het meest voor. Herken jij bij jezelf de signalen en weet je waar ze voor staan? Durf jij te luisteren naar je gevoel en daar acties aan te koppelen?

Als coach werk ik vanuit mijn hart en is mijn gevoeligheid mijn sterke kant. Het aanvoelen van wat er echt leeft bij cliënten en ze het vertrouwen geven dat het er mag zijn. Doordat ik mezelf steeds beter leer kennen kan ik anderen ook beter helpen. Dat is ook wat ik wil: Mensen helpen daar waar ze vast lopen. Ik werk niet voor een overheidsinstantie en klanten komen niet als vanzelf naar me toe. Ergens een uitdaging maar ik geloof dat mensen die mijn hulp nodig hebben vanzelf op mijn pad komen. Ik merk ook dat ik het masseren en knuffelen los wil laten, dat mag op een laag pitje en vooral gebruikt worden als het nodig is ter ondersteuning bij mijn coaching.

Hoe ik coach? Wat voor leermethode ik gevolgd heb? Noem het intuïtief, de methodiek van het leven. Natuurlijk is het fijn om te kunnen adverteren met een gecertificeerde methode die zich bewezen heeft te werken maar ik voel weerstand, ik wil geen studie meer volgen. Ik puzzel met mijn eigen leven en leer daar wel van. Door mijn openheid, leergierigheid en doordat uitdokteren wie ik ben en hoe dat zo gekomen is de hoofdmoot is van mijn leven ben ik geworden wie ik ben. Dat is waar ik mensen mee help.

Ik ben een spiegel die je laat kijken naar de positieve dingen en ik geef je je negativiteit terug. Woorden hebben kracht en hoe vaak houd jij jezelf klein met woorden? Oh, ik ben daar niet goed in. Of ik kan dat niet hoor. Als je iets al tegen jezelf zegt wie is een ander dan nog om je te overtuigen van het tegendeel?

Misschien tot gauw

De eerste maanden zitten erop, hoe gaat het tot zover?

Ik ben nu sinds begin van het jaar bezig en tijd voor een update. Het gaat best lekker en doordat ik vaak 2uur+ aanraak zie je clienten helemaal ontspannen naarmate de massage vordert. In het begin willen ze vaak de controle nog houden en is er nog wel eens een lichaamsdeel die voor mij vanzelf beweegt. Ik zeg aan het begin van een massage altijd van: Je hoeft niets meer te doen of te bewegen tenzij ik dat van je vraag. Zo moeilijk is het dus om het leven buiten mijn massagekamer los te laten.

Zo in de loop van de tijd is me duidelijk geworden dat ik mensen via mijn handen maximaal wil laten genieten en ontspannen. Waar kan dat nu nog? Daarbij gesteld dat ik geen seksuele handelingen of behoeftes vervul, die twee liggen dicht bij elkaar maar er is een grens en die overschrijd ik niet. Mijn manier van aanraken valt wel in goede aarde want alle klanten stappen tevreden weer de deur uit en sommige appen me een paar dagen later nog om te zeggen dat het nog steeds lekker voelt. Fijn om dat soort berichten te ontvangen, dat is de eigenlijke beloning.

Ik ga nu drie jaar naar biodanzafeesten en daar wordt wel eens een stoelmassage gegeven. Voor wat naamsbekendheid en dat mensen uit mijn ‘danskring’ mij eens anders zien vond ik het wel leuk om het eens te proberen. Robert de Jong liet onlangs vallen dat zijn schoonzus niet meer masseerde op zijn feest en ik heb daar op toegehapt, een massagestoel gekocht en een uurtje instructie genoten van Helmy Helmink. Het was best spannend om te doen maar het ging prima al miste ik het vrijdansen ook wel een beetje. Het sluit wel aan op mijn pad.

Verder praat ik veel privé met mensen en dat zou ik wel willen uitbreiden naar klanten die wat coaching kunnen gebruiken, Ik wil graag de afwisseling creëren van aanraken op fysiek niveau en op geestelijk vlak. Hoe dat vorm gaat krijgen gaan we meemaken maar ik vertrouw erin dat dat goed komt. Door mijn speurtocht naar mezelf en een gezonde ballans/ tevredenheid heb ik veel inzicht opgedaan en natuurlijk leer ik nog steeds. Ik zoek situaties op die onbekend zijn en probeer het gewoon en ik blijf overeind en mezelf respecteren en ook de mensen waarmee ik in contact kom. Soms komt er negativiteit op me af en ik vind het fijn om te merken dat ik een keuze heb. Erin meegaan en escaleren in een ruzie of harde woordenwisseling of rustig blijven en er wat zachter en liefdevoller naar te kijken en dat teruggeven.

Dan zijn er nog de knuffelsessies die nog niet vorm krijgen, blijkbaar is er genoeg warmte in onze samenleving dat ik hierin overbodig ben. Op zich wel fijn en ik bied het ook aan als service dus niets moet. Kan natuurlijk ook zijn dat mensen me nog niet weten te vinden…

Wat ik ook merk is dat ik niet teveel hooi op de vork moet nemen, ik luister goed naar mijn lijf en als die aangeeft dat het wat minder mag doe ik dat ook gewoon. Ik heb wel de luxe dat dat ook kan. Zo voorkom je wel net dat je een griepje oploopt of niet.

Dat rustig aan doen maakt ook dat ik andere dingen die ik wil doen nog niet echt doorzet zoals dansbroeken maken en een mannengroep opzetten. Het sluimert nog en komt tot wel aan bod.

Tot zover en tot over een tijdje of tot snel bij mij thuis,

Roy  <3

Zo relaxt…

Gister weer een heerlijke massage gegeven en wat is het toch fijn om te zien dat mensen zo relaxt raken dat ze zelfs indommelen tijdens de massage. Ik ga dan natuurlijk gewoon door met masseren want het lichaam ontvangt het wel ook al maakt de mind het niet bewust mee.

Love my life <3