De man en zijn missie, eigenlijk ik en mijn missie.

Ik kwam laatst een tekst tegen dat je bij je geboorte zover mogelijk van je huis wordt gedropt. 

Daarna is het een uitdaging om weer thuis te komen. 

Ik begin te begrijpen dat dit idd gebeurt is bij mij en dat ik langzaamaan aan het thuiskomen ben. Mijn verleden begint op zijn plek te vallen en wie ik ben en wat ik te doen heb wordt steeds helderder. Alleen moet ik er van alle mensen in mijn leven zelf nog wel het meeste aan wennen, ik sta er dan ook middenin. Een tijd geleden voor mezelf begonnen en eerst ingezet als masseur, knuffelaar en coach. Dat kwam maar mondjesmaat op gang, mijn hoofdtaak zou voor mijn gevoel massage zijn maar die markt zit apart in elkaar. Veel vrouwen kunnen gewoon gratis een massage krijgen bij een man in hun netwerk dus waarom zouden die er dan voor betalen. Er zijn er ook genoeg die niet naar een particuliere masseur durven te gaan. Veel mannen gaan liever naar een vrouw voor een massage en dat begrijp ik ergens ook wel. Al met al best een lastige doelgroep waarbij ik gewoon blijf masseren op mijn eigen fijne manier.

Daarnaast zou ik knuffelsessies gaan doen en coaching, dat waren twee verschillende dingen in mijn hoofd maar in de praktijk blijkt het anders uit te vallen. De knuffelsessies werden tot nog toe eerder healingsessies dan alleen knuffelen en schijnbaar is die behoefte groter. In zo’n healingsessie combineer ik intimiteit en mijn levenspad zodanig dat mensen oude beperkingen of trauma’s van zich af kunnen werpen, daarbij sta ik volledig in dienst van de cliënt. Het is prachtig om mensen hun verhaal te zien delen en dat ik een setting mag creëren dat het veilig is om te vertellen, vaak meteen bij de eerste sessie al. Ik heb zelf ook nog wel het nodige te healen en ergens weet ik dat dat door dit werk te doen automatisch aangeraakt wordt. Juist doordat ik zelf nog wat te healen heb kan ik zo dienstbaar zijn in het proces van een ander en het maakt me ook extra voorzichtig. Ik weet dat het niet makkelijk is om sommige shit in je leven aan te kijken maar wil je er vanaf dan moet je het aankijken en er mee dealen. Daar zit voor nu mijn missie, mensen helpen zichzelf te healen en dat te doen wat nodig is. Zuiver vanuit de behoefte van de cliënt. Dat kan en mag heel intiem worden onder voorwaarde dat het echt nodig is, ik heb al een paar keer gevoeld dat ik tegen een grens aanliep en voelde dat het nodig was om eroverheen te gaan tbv van de cliënt. 

Daar komen we bij het volgende punt: ben ik en blijf ik zuiver dienstbaar naar de cliënt? Mevrouw B, oprichtster van het meldpunt-tantramisbruik zei me ooit eens dat je als man dit werk niet moet gaan doen omdat dat snel of vaak misgaat en toch ligt mijn missie op dit pad en ik moet het gaan. Ik wil een makkelijk en liefdevol leven en dat vind ik op dit pad. Mijn liefde mag er zijn en is juist heel erg nodig om dat te healen wat anders niet te healen valt. Elke ontmoeting met een cliënt moet enigszins tijdloos zijn ten teken dat ik er ben, echt ben voor hen en dat doe ik graag. 

Dit verhaal gecombineerd met mijn eigen leven, mijn kids en de nog prille relatie met mijn nieuwe vriendin maakt dat ik het zelf best lastig vind om dit werk te doen. Kan het wel en mag het wel? Die vragen zet ik maar van me af want het is mijn pad en ik ga het gewoon doen. Hoeveel mensen zijn niet aangerand en misbruikt en hebben daar nog problemen mee? Het staat hun capaciteit om lief te hebben en liefde te ontvangen in de weg en dat is zonde. We zijn hier op aarde om te genieten en het zou jammer zijn dat je je dat de rest van je leven ontzegd. Ik ga mijn licht volop laten schijnen om deze wereld een stukje mooier te maken, doe jij mee?

Aho

Een vrouwenman?

Vanmiddag een livefeed gekeken over de vrouw en haar Yoni en die maakte wat los. Vanaf jongs af aan speel ik net zo lief met meiden als met jongens en zo langzamerhand wordt eea steeds duidelijker. Mannen die harder zijn in het spel, competitiever en daarmee dus eerst concurrent tot je elkaar beter kent en broeders wordt. Broeders die nog steeds in staat zijn bij elkaar de rottigste geintjes uit te halen. Tuurlijk ben ik in mijn jeugd en schooltijd wel met mannen opgetrokken maar echte diepe vriendschappen zijn daar nooit uit ontstaan. Ik ben een lieve zachte man en heb geen zin meer in een concurrentiestrijd, ik hoef niets meer te bewijzen, ik hoef alleen maar te zijn en mezelf te accepteren(Dit zeggende merk ik dat ik nog steeds op mannelijke gedragingen reageer). Het was meer dat ik toen met mijn ontluikende seksualiteit, laag zelfbeeld en onzekerheid geen raad wist en dus geen contact met vrouwen durfde te maken. Eigenlijk maakte ik met niemand meer contact. Nu na 20 jr relatie en 25 jr werk begint eea op zijn plek te vallen en begin ik echt te worden wie ik in mijn kern ben. Ik ga staan voor mijn principes en ben daarmee een voorbeeld voor mijn kinderen.

Vrouwen zie ik mijn hele leven als iets bijzonders, als mensen die met veel liefde en zachtheid benaderd dienen te worden. Tuurlijk kan je een beetje stoeien zo nu en dan en vrouwen kunnen ook echt bitches zijn maar vaak zijn we in contact als mannen te hard. Ook qua seks heb ik het nooit begrepen en heb ik afgekeken van wat ik tegenkwam, helaas was dat vaak niet erg liefdevol en ik durf rustig te zeggen dat ik als lover een slechte start doormaakte om over zelfliefde maar te zwijgen.

De Yoni als de heilige poort naar het hemelse geluk, het vrouwenlijf is veel orgastischer dan het mannelijke en wij mannen mogen meeliften op het genot van een vrouw. Daarvoor moeten we een vrouw wel juist behandelen, we moeten echt kiezen voor haar, haar eren in schoonheid, van haar houden en dat uiten, we mogen een veilige setting voor haar creëren waarin ze los kan gaan. Dat ze mag voelen dat deze man puur is, ze naar deze man verlangt en dat ze zich wil openen voor deze man. Dat zij wil ontvangen omdat deze man de juiste is in dit moment. Als een vrouw dit ervaart zitten we als man goed. Veel vrouwen lezen hun hele leven al romans, hebben hun fantasieën en hebben allerlei seksuele ervaringen achter de rug( vaak met soortgelijke onervaren mannen als ik) die het vertrouwen in en het vermogen om te openen voor een man behoorlijk verstoord hebben, gewoon omdat beide partijen het niet wisten. Mannen niet begeleid op enige wijze door hun vaders of andere mentoren en dus gaan ‘presteren’. Vrouwen die verlangen naar intimiteit en denken dat de man(jongen) het wel weet en dus hun partner vaak maar laten begaan terwijl ze zelf hun genot en veiligheid in het contact mochten bewaken. Dit levert vaak allerhande niet liefdevolle situaties op waar beide partners geen beter seksleven van krijgen en wat lichamelijk behoorlijke blokkades kan opleveren. Blokkades die lang kunnen bestaan in hun leven totdat ze zover zijn om ze aan te kijken. Daarvoor moet je open minded zijn en je lijf voelen. Ook ik ben nog steeds aan het groeien in wat ik weet en in hoe ik mijn lijf ervaar. 

Wat ik ook weet is dat ik door mijn verleden gevormd ben tot iemand die mensen kan helpen in het doorbreken van blokkades. Ik ben oké met intimiteit, voel zeer goed aan wat de ander nodig heeft, neem echt de tijd voor iemand, neem elke rol aan die nodig is maar ben die dan ook echt en daarbij kan ik me ontzettend goed beheersen en te allen tijde een stop inlassen of een stap terug doen. Sinds kort is me benoemd dat ik een zonnekind ben en dat klopt, ik wil stralen, volop, met liefde. Als iemand bij mij komt en zijn/haar kwetsbaarheid laat zien dan wordt dat ontvangen in een bad van liefde, de veilige bedding waar alles er mag zijn en er eindelijk over gepraat kan worden. Als het echt is ga ik er helemaal voor om je te helpen, is het fake dan is het aan mij om een zodanige setting te creëren dat het echt kan worden. Lukt me dat niet zal ik je verwijzen naar een ander pad.

Geen mens is meer dan een ander en we kunnen een ander niet healen, wel kunnen we een ander helpen zichzelf te healen.

If you need my love you got it!

Aho